เชอรี่-เข็มอัปสร สิริสุขะ... ที่มาแห่งสติและความสงบ

ไปไหนมาไหนจะมีหนังสือติดอยู่ในกระเป๋าตลอด ว่างก็หยิบมาอ่าน อยู่บ้านก็นอนอ่าน สบาย มีความสุขจะตาย เป็นคำตอบที่ เชอรี่-เข็มอัปสร สิริสุขะ ตอบทันทีพร้อมรอยยิ้มกว้าง เมื่อถามถึงในสิ่งที่เธอพูดเต็มปากว่า รัก
เชอรี่เล่าว่า ต้องขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ปลูกฝังนิสัยนี้ให้เธอตั้งแต่เด็กๆ ทุกวันหลังกลับจากโรงเรียน นอกจากกิจวัตรที่ควรปฏิบัติแล้ว อีกอย่างที่ห้ามขาดคืออ่านหนังสือก่อนเข้านอน
บางทีเราแอบสอดไส้การ์ตูนในหนังสือเรียน พอโตมาคุณพ่อท่านก็บอกว่าท่านก็รู้นะ แต่ไม่ว่าอะไร เพราะขอให้อ่านเถอะ ไม่ว่าจะหนังสืออะไรก็ตาม เพราะจะทำให้เรารักการอ่าน แล้วได้ผลจริงๆ เพราะถ้าช่วงไหนยุ่งจนไม่ได้อ่านหนังสือ จะรู้สึกว่าไม่ได้ใช้สมองเลย เราอ่านเราเหมือนมีเพื่อนคุยน่ะ อ่านแล้วคิดตามไปด้วย เห็นด้วยไม่เห็นด้วยยังไง คิดต่างยังไง
หนังสือที่เชอรี่ชอบอ่าน ส่วนใหญ่จะเป็นปรัชญา เรื่องสั้น-นวนิยายเชิงแนวคิด ชีวประวัติ ธรรมะ เพราะนอกจากจะเป็นทางลัดหนึ่ง ที่ช่วยให้เธอได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตผ่านเรื่องราวของคนอื่น หรือเปลี่ยนบางมุมมอง บางความเชื่อของเธอแล้วนั้น ยังส่งผลให้เธอมีสติในการใช้ชีวิตและรู้เท่าทันอารมณ์ของตัวเอง
เหมือนเล่มที่ชื่อว่า ฝนตกยังต้อง ฟ้าร้องยังถึง โดย คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน
หนังสือเล่มนี้เป็นการจดบันทึกของผู้เขียนในช่วงที่เขาไปนั่งสมาธิ คือเขาไม่ได้บอกว่าการนั่งสมาธิต้องทำอย่างไร หรืออธิบายว่ามีประโยชน์อย่างไรเหมือนกับหนังสือเล่มอื่น
แต่เขาจะเล่าถึงช่วงเวลาที่นั่งสมาธิแล้วจิตฟุ้งซ่านหรือสมาธิหลุดไป ภาษาที่ใช้สละสลวยมาก ทำให้มองเห็นภาพเสียงกบที่ร้อง เสียงฝนตกกระทบพื้นดิน บรรยายถึงบรรยากาศรอบๆตัวๆได้อย่างสมจริงมาก ว่าแล้วก็หยิบมาจากในกระเป๋า ชี้ชวนให้ดูถึงหลายประโยคที่ว่า
เชอรี่ว่านี่ไม่ใช่หนังสือธรรมะโดยตรง แต่เป็นเรื่องของคนคนหนึ่งที่พยายามจะเข้าหาธรรมะเพื่อเป็นแนวทางในการดับทุกข์
เป็นความพยายามซึ่งผู้เขียนก็ยังทำไม่ได้เลยมาเล่าสู่กันฟัง รู้สึกว่าคนเขียนเป็นเหมือนเราเลย ไม่ใช่มีเราคนเดียวสักหน่อยที่อยากนั่งสมาธิแต่ยังทำได้ไม่เต็มที่ คล้ายกับตัวเองมาก คือเชอร์รี่ก็สนใจธรรมะ อยากจะนั่งสมาธิ แต่ก็ไม่เคยทำได้สำเร็จเลย เลยพยายามหาวิธีอื่นที่ทำให้จิตใจสงบแทน
แต่อย่างน้อยๆ ก็เป็นเล่มที่ทำให้เธอมีกำลังใจ ยามที่ต้องต่อสู้กับสภาวะฟุ้งซ่าน เพื่อให้ความสงบและสติมาเยือน
By...สิ'นัน
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->