นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา ... ตกผลึกเพราะเชอร์ล็อคโฮล์ม

                                 

                                                   By สิ'นัน

 

ภาพของความห้าว คิดและพูดอย่างตรงไปตรงมา คงไม่ต่างจากโลโก้ที่ป้ายแปะอยู่บนเนื้อตัวของนางเอกสาวตาคมกริบ “นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา”

ในมุมหนึ่ง เธอคือนักแสดงมากฝีมือที่มีพัฒนาการขึ้นเรื่อยๆ นับตั้งแต่โด่งดังมาจากภาพยนตร์เรื่อง “เพื่อนสนิท” จนถึงเรื่องราวสยองขวัญล่าสุดที่ว่าด้วยประเด็นของกรรมที่ไม่ต่างจากหมาล่าเนื้อ ซึ่งติดตามผู้กระทำกรรมไปทุกหนแห่งใน “เก้าวัด”

จึงไม่น่าแปลกใจที่แสงจ้าจากสปอตไลท์จะจับจ้องไปยังเธอ

ทว่าในอีกมุมสาวน้อยที่เรียนจบจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.เชียงใหม่คนนี้ กลับมีความสุขที่จะนั่งเงียบๆในสวนหลังบ้าน จิบกาแฟหอมๆ พร้อมอ่านหนังสือหลายเล่มที่โปรดปราน

หนังสือที่เดินทางเข้ามาในชีวิตของเธอ ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่เพียงชั้น ป. 1

“ครอบครัวของนุ่นชอบอ่านหนังสือค่ะ ที่บ้านมีห้องสมุดย่อมๆอยู่ ซึ่งมีหนังสือเยอะมาก แล้วตอนเด็กๆนุ่นไม่ค่อยมีเพื่อนแถวบ้านมากนัก เพราะส่วนใหญ่จะโตกว่านุ่น ก็เลยเข้าห้องสมุดไปนั่งอ่านหนังสือดีกว่า”

          นุ่นบอกว่าสิ่งสำคัญที่ทำให้เธอหันมามองหนังสือแทนที่จะไปวิ่งเล่นนั้น คือคุณพ่อคุณแม่ที่ทำให้เธอสงสัยว่าเจ้าตัวอักษรพวกนี้ มีอะไรดีนักหนา เพราะเมื่อไรก็ตามที่มีเวลาว่าง ทั้งสองท่านจะถือหนังสือคนละเล่ม แล้วก็แยกกันคนละมุม

                ส่วนเล่มแรกของเธอ ที่ส่งผลถึงชีวิตนุ่นจนทุกวันนี้นั้น คือ เชอร์ล็อคโฮล์ม โดย เซอร์อาเธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่เจ้าตัวอ่านตั้งแต่เรียนชั้น ป.1

                “อย่าเพิ่งอึ้งซิคะ” นุ่นว่าพลางหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าเรา ก่อนอธิบายว่า

                “คือตอนนั้นก็เพิ่งอ่านหนังสือออก ก็พยายามอ่านไป สะกดไปเรื่อยๆ แล้วชอบมาก แล้วเลยพาไปอ่านเรื่องอื่นด้วยนะ พวกโคนัน คินดะอิจิ”เจ้าตัวเอ่ยยิ้มๆ

                ชอบ เพราะได้ฝึกลับสมองในคดีต่างๆ และทำให้ความสนใจในวิทยาศาสตร์ปะทุแบบสุดๆ จนตัดสินใจเรียนต่อในสายวิทยาศาสตร์ และตั้งใจสอบเข้าคณะวิศวกรรรมศาสตร์

                “พอโตขึ้นก็เริ่มอ่านแนวอื่นบ้าง พวกปรัชญา ประวัติศาสตร์บุคคลสำคัญ เพราะอยากรู้ว่าว่าทำไมเขาถึงประสบความสำเร็จ อย่างตอนนี้ก็สนใจธรรมะ เพิ่งซื้อหนังสือของพระอาจารย์มิตสุโอะแจกเพื่อนๆพี่ๆไป หนังสือธรรมมะสมัยนี้ รูปเล่มน่าอ่าน น่าหยิบจับ รูปลักษณ์ข้างนอกดึงดูดให้สนใจในสารที่ต้องการสื่อข้างใน ไม่เหมือนสมัยพ่อที่ดูขรึมขลัง ไม่น่าหยิบ

ถึงตอนนี้จะมาเป็นนักแสดงก็ไม่เสียใจนะ เพราะความที่ชอบอ่านและการไม่กลัวตัวหนังสือเยอะๆยังคงติดตัวนุ่นอยู่ตลอด และที่สำคัญคือทำให้นุ่นตกผลึกกระบวนการทางความคิด เราไม่รู้สึกยึดติดกับชื่อเสียง ไม่คิดไม่มองใครหรืออะไรแค่ผิวเผิน เป็นบุญคุณจากหนังสือเลยละค่ะ”

                เจ้าตัวอธิบายด้วยรอยยิ้มใสๆในแววตา

 

 

 

จำนวนผู้เยี่ยมชมคอลั่มน์ เล่มโปรด ทั้งหมด จำนวน ครั้ง